DLA RODZICÓW

DRUKI DO POBRANIA

1. Upoważnienie do odbioru dziecka ze szkoły >>pobierz<<

2. Zgoda na samodzielny powrót do domu >>pobierz<<

3. Prośba o zwolnienie z zajęć >>pobierz<<

4. Zgoda na wyjścia szkolne >>pobierz<<

__________________________________________________________________________________________________________________________

ZGŁOSZENIE NIEOBECNOŚCI DZIECKA KORZYSTAJĄCEGO Z OBIADÓW W STOŁÓWCE SZKOLNEJ

Nieobecności dzieci korzystających z obiadów w stołówce szkolnej proszę zgłaszać:

Odpisy za wyżywienie będą uwzględniane od następnego dnia po zgłoszeniu.


KONTO BANKOWE ZA WYŻYWIENIE W PRZEDSZKOLU, OBIADY SZKOLNE:

51 8335 0003 0119 4351 2000 0040 Bank Spółdzielczy w Pruszczu Gdańskim


KONTO BANKOWE ZA POBYT W PRZEDSZKOLU :

80 8335 0003 0119 4351 2000 0003 Bank Spółdzielczy w Pruszczu Gdańskim


Intendent


INFORMACJA O STYPENDIUM ZA WYNIKI W NAUCE I OSIĄGNIĘCIA SPORTOWE


1. Regulamin przyznawania stypendium za wyniki w nauce. >>> do pobrania <<<
2. Wniosek o przyznanie stypendium za wyniki w nauce .>>>do pobrania<<<
3. Regulamin przyznawania stypendium za osiągnięcia sportowe. >>>do pobrania<<<
4. Wniosek o przyznanie stypendium za osiągnięcia sportowe. >>>do pobrania<<<

INFORMACJA O STYPENDIUM WÓJTA GMINY PRUSZCZ GDAŃSKI

http://archiwum.pruszczgdanski.bip.net.pl/co_i_jak_w_urzedzie/oswiata/stypendia.html


DZIENNIK ELEKTRONICZNY

W związku ze zmianą adresu internetowego Dziennika Elektronicznego (od 01.09.2014) zamieszczamy poniżej skrót do dziennika i do poradnika - Pierwsze logowanie - do nowego systemu.

- - - Dziennik elektroniczny: uonetplus.vulcan.net.pl/gminapruszczgdanski - - -

- - - Pierwsze logowanie - - -

Wskazane jest również uaktualnienie przeglądarki internetowej.


WYPRAWKA DO KLASY PIERWSZEJ 2017/2018

aktualizacja w dniu 19.06.2017

WYKAZ PODRĘCZNIKÓW NA ROK SZKOLNY 2017/2018

aktualizacja w dniu 23.08.2017

PLAN WSPÓŁPRACY Z RODZICAMI

PORADNIK DLA RODZICÓW


Konto

Rady Rodziców

Szkoły Podstawowej im. Jana Brzechwy w Borkowie

ul. Akacjowa 2

80-180 Gdańsk

88 8335 0003 0100 1482 2000 0010

Bank Spółdzielczy w Pruszczu Gdańskim

W tytule wpłaty należy podać nazwisko i imię dziecka oraz klasę.


INFORMACJA DLA RODZICÓW

W związku z rosnącym zagrożeniem życia i zdrowia dzieci i młodzieży wynikającym z coraz powszechniejszej dostępności do substancji o działaniu psychoaktywnym, tzw. „dopalaczy” Minister Edukacji Narodowej proponuje rodzicom zapoznanie się z „Poradnikiem dla rodziców”, dostępnym na stronie: www.kbpn.gov.pl/portal?id=112271 oraz informacjami na temat „dopalaczy” na stronie: www.dopalaczeinfo.pl


Statut Zespołu Szkolno – Przedszkolnego w Borkowie, Program Profilaktyki, Program Wychowawczy, Plan Pracy Szkoły są dostępne do wglądu w sekretariacie.

PODRĘCZNIKI


ZESTAWIENIE PODRĘCZNIKÓW Z DOTACJI RZĄDOWEJ

NA ROK SZKOLNY 2018/2019

WSZYSTKIE PODRĘCZNIKI ZAPEWNIA SZKOŁA


Klasa I_Edukacja wczesnoszkolna:

Wyd. WSiP

Nowi Tropiciele. Edukacja wczesnoszkolna w klasie I: Podręcznik. Cz. 1- 5Jolanta Dymarska, Jadwiga Hanisz, Marzena Kołaczyńska, Beata Nadarzyńska, Agnieszka Burdzińska, Agnieszka Banasiak

Nowi Tropiciele Karty Pracy cz.1-5

Nowi Tropiciele Karty Matematyczne cz. 1-5

Nr dopuszczenia: 815/1/2017

Język angielski: Tiger 1. Wyd MACMILLAN, Carol Read, Mark Ormerod.

Nr dopuszczenia: 836/1/2017

Klasa II_Edukacja wczesnoszkolna:

Wyd. WSiP

Nowi Tropiciele Klasa 2 Podręcznik. Cz. 1- 5

Nowi Tropiciele Karty Pracy cz.1-5

Nowi Tropiciele Karty Matematyczne cz. 1-5

Autorzy: A. Kamińska, R. Kamiński, A. Danielewicz-Malinowska, J. Dymarska, J. Hanis z, M. Kołaczyńska, B. Nadarzyńska

Nr dopuszczenia MEN: 815/2/2018 cz.1-3; 815/4/2018 cz. 4-5

Język angielski: Tiger 2. Wyd MACMILLAN

Nr dopuszczenia: 836/2/2018

Klasa III_Edukacja wczesnoszkolna:

Wyd. WSiP

Tropiciele Klasa 3 Materiały edukacyjne (cz. 1–5)

Tropiciele klasa 3 Karty ćwiczeń (cz. 1–5)

Tropiciele klasa 3 Przyroda Karty ćwiczeń (cz. 1 i 2)

Tropiciele klasa 3 Karty Matematyczne cz. 1-5

Autorzy: Jolanta Brzózka, Katarzyna Harmak, Kamila Izbińska, Anna Jasiocha, Wiesław Went

Nr dopuszczenia MEN: 492/6/2014

Język angielski: Tiger 3. Wyd. MACMILLAN – Carol Read;

Nr dopuszczenia: 673/3/2016

Klasa IV

Pozycja wydawnicza

JĘZYK POLSKI( Pakiet zamawiany jako jedna pozycja)

WSiP Słowa z uśmiechem. Literatura i kultura. Podręcznik. Klasa 4.

Autorzy: Ewa Horwath, Anita Żegleń

Nr dopuszczenia: 861/1/2017

WSiP

Słowa z uśmiechem. Nauka o języku i ortografia. Podręcznik. Klasa 4

Autorzy: Ewa Horwath, Anita Żegleń

Nr dopuszczenia:861/2/2017

JĘZYK ANGIELSKI English Class A1; Sandy Zerras, Cathrine Wright, Arek Tkacz

Nr dopuszczenia 840/1/2017

MATEMATYKA – Seria: Matematyka z plusem (klasy 4-8)

Matematyka z plusem 4. Podręcznik dla klasy czwartej szkoły podstawowej

Autorzy: Małgorzata Dobrowolska, Marta Jucewicz, Marcin Karpiński, Piotr Zarzycki

Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe sp. z o.o. sp. K

Numer dopuszczenia: 780/1/2017

HISTORIA

Historia 4. Podróże w czasie. Podręcznik (+multipodręcznik). Nowa szkoła podstawowa.

Autorzy: Tomasz Małkowski. GWO

Numer dopuszczenia: 829/1/2017

PRZYRODA Tajemnice przyrody klasa 4.

Autorzy: Maria Marko-Worłowska, Joanna Stawarz, Feliks Szlajferwyd.Nowa Era

Numer dopuszczenia: 863/2017

TECHNIKA

Projekt edukacyjny „Jawi” oraz

Wyd. WSiP

Bądź bezpieczny na drodze” – Bogumiła Bogacka-Osińska, Danuta Łazuchiewicz

Nr dopuszczenia: 496/1/2012/2015

INFORMATYKA- bez podręcznika

MUZYKA Klucz do muzyki.

Autorzy: Urszula Smoczyńska, Katarzyna Jakóbczak – Drążek, Agnieszka Sołtysik WSiP

Nr dopuszczenia 858/1/2017

PLASTYKA Plastyka. Lubię tworzyć. Podręcznik. Klasa 4.

Autorzy: Wojciech Sygut, Marzena Kwiecień

Wydawnictwo Grupa Edukacyjna S.A.

Nr dopuszczenia: 898/1/2017

Zestawienie ćwiczeń klasa IV

Pozycja wydawnicza

JĘZYK POLSKI

WSiP Słowa z uśmiechem. Gramatyka i ortografia. Zeszyt ćwiczeń. Klasa 4

Ewa Horwath

JĘZYK ANGIELSKI EnglishClass 1 ćwiczenia

MATEMATYKA Ćwiczenia – – zeszyt ćwiczeń podstawowych.

HISTORIA

Historia 4. Podróże w czasie. Zeszyt ćwiczeń. Nowa szkoła podstawowa.

Tomasz Małkowski, GWO.

PRZYRODA Tajemnice przyrody klasa 4. Zeszyt ćwiczeń. Szkoła podstawowa;

Wydawnictwo Nowa Era

Klasa V

JĘZYK POLSKI( Pakiet zamawiany jako jedna pozycja)

WSiP

Słowa z uśmiechem. Literatura i kultura. Podręcznik. Klasa 5

Autorzy: Ewa Horwath, Anita Żegleń

Nr dopuszczenia: 861/3/2018

WSiP

Słowa z uśmiechem. Nauka o języku i ortografia. Podręcznik. Klasa 5

Autorzy: Ewa Horwath, Anita Żegleń

Nr dopuszczenia:861/4/2018

JĘZYK ANGIELSKI

Pearson

English Class A2 +Bob Hastings, Stuart McKinley, Arek Tkacz

Nr. dopuszczenia.:840/4/2017

MATEMATYKA

Seria: Matematyka z plusem (klasy 4-8)

Matematyka z plusem 5. Podręcznik dla klasy czwartej szkoły podstawowej

Autorzy: M. Dobrowolska, M. Jucewicz, M. Karpiński, P. Zarzycki

Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe sp. z o.o. sp. K

Numer dopuszczenia: 780/2/2018

HISTORIA

Historia 5. Podróże w czasie. Podręcznik (+multipodręcznik). Nowa szkoła podstawowa.

Autorzy: Tomasz Małkowski, GWO.

Nr dopuszczenia: 829/1/2017

BIOLOGIA

Wyd.Nowa Era

Puls życiaklasa 5.

Autorzy: Marian Sęktas, Joanna Stawarz

Numer dopuszczenia: 844/1/2018

GEOGRAFIA

Wyd. Nowa Era

Planeta Nowa klasa 5

Autorzy:Feliks Szlajfer, Zbigniew Zaniewicz, Tomasz Rachwał, Roman Malarz,

Numer dopuszczenia:906/1/2018

TECHNIKA

Projekt edukacyjny „Jawi”

INFORMATYKA- bez podręcznika

MUZYKA

Wyd. WSiP

Klucz do muzyki.

Autorzy: Urszula Smoczyńska, Katarzyna Jakóbczak-Drążek, Agnieszka Sołtysik

Nr dopuszczenia: 858/2/2018

PLASTYKA

Wydawnictwo Grupa Edukacyjna S.A.

Plastyka. Lubię tworzyć – podręcznik kl.5

z płytą CD. W. Sygut, M. Kwiecień

Nr dopuszczenia: 397/2/2013

Zestawienie ćwiczeń klasa V

Pozycja wydawnicza

JĘZYK POLSKI

WSiP Słowa z uśmiechem. Gramatyka i ortografia. Zeszyt ćwiczeń. Klasa 5

Ewa Horwath

JĘZYK ANGIELSKI Ćwiczenia English Class A2 +

MATEMATYKA Ćwiczenia – zeszyt ćwiczeń podstawowych.

HISTORIA

Historia 5. Podróże w czasie. Zeszyt ćwiczeń. Nowa szkoła podstawowa.Tomasz Małkowski, GWO.

BIOLOGIAPuls życiaklasa 5. Zeszyt ćwiczeń 1.Wydawnictwo Nowa Era

GEOGRAFIA Planeta Nowa klasa 5.Zeszyt ćwiczeń 1.Wydawnictwo Nowa Era

Klasa VI

JĘZYK POLSKI (Pakiet zamawiany jako jedna pozycja.)

Słowa z uśmiechem. Literatura i kultura. Podręcznik. Szkoła podstawowa. Klasa 6

Ewa Horwath, Anita Żegleń

Nr dopuszczenia: 551/5/2014/2016

Nr wydania: III

Słowa z uśmiechem. Nauka o języku i ortografia. Podręcznik. Szkoła podstawowa. Klasa 6 WSiP Ewa Horwath, Anita Żegleń

Nr dopuszczenia:551/6,7/2014/2016

Nr wydania: I

JĘZYK ANGIELSKI

Pearson

Today 3. Tamzin Thompson, David Todd

nr dopuszczenia :669/3/2015

MATEMATYKA

Wydawnictwo LektorKlett

Matematyka z klasą. Podręcznik do klasy 6. Lucyna Klama, Ewa Szelecka, Małgorzata Pyziak, Renata Miłek, Barbara Wawrzak

Nr dopuszczenia: 575/3/2014/2017

HISTORIA I SPOŁECZEŃSTWO

Podręcznik (+ multipodręcznik) do klasy 6

szkoły podstawowej. Wehikuł czasu.

Autorzy: Tomasz Małkowski. GWO

Nr dopuszczenia: 428/3/2014/2016

PRZYRODA

Wyd.Nowa Era

Tajemnice przyrody klasa 6.

Autorzy: Maria Marko – Worłowska, Feliks Szlajfer, Joanna Stawarz

Numer dopuszczenia: 399/2/2013/2015

TECHNIKA

Projekt edukacyjny „Jawi”

ZAJĘCIA KOMPUTEROWE

WSiP, „Lekcje z komputerem”. Podręcznik do zajęć komputerowych dla szkoły podstawowej.
Klasa 6.

W. Jochemczyk, I. Kranas-Krajewska, W. Kranas, A. Samulska, M. Wyczółkowski

Nr. Dopuszczenia: 453/3/2014/2016

MUZYKA

Wyd. WSiP

Klucz do muzyki.

Autorzy: Urszula Smoczyńska, Katarzyna Jakóbczak-Drążek, Agnieszka Sołtysik

Nr dopuszczenia: 406/2/2013/2015

PLASTYKA

Wydawnictwo Grupa Edukacyjna S.A.

Plastyka. Lubię tworzyć – podręcznik kl.6

z płytą CD. W. Sygut, M. Kwiecień

Nr dopuszczenia: 397/3/2014

Zestawienie ćwiczeń klasa VI

Pozycja wydawnicza

JĘZYK POLSKI

Słowa z uśmiechem. Nauka o języku i ortografia. Zeszyt ćwiczeń. Klasa 6

WSiP Ewa Horwath, Anita Żegleń

JĘZYK ANGIELSKI Ćwiczenia Today 3

MATEMATYKA Matematyka z klasą 6- zeszyt ćwiczeń. Wydawnictwo LektorKlett

HISTORIA I SPOŁECZEŃSTWO

Wehikuł czasu 6. Zeszyt ćwiczeń. Tomasz Małkowski, GWO.

PRZYRODA Tajemnice przyrody klasa 6. Zeszyt ćwiczeń. Wydawnictwo Nowa Era

Klasa VII

JĘZYK POLSKI

Myśli i słowa. Podręcznik. Klasa 7. WSiP

Autorzy: Ewa Nowak, Joanna Gaweł

Nr dopuszczenia: 895/1/2017

JĘZYK ANGIELSKIToday 4

Autorzy :Erika Stiles, Sandy Zervas

nr dopuszczenia : 669/4/2016

MATEMATYKA

Matematyka z plusem 7. Podręcznik

praca zbiorowa pod redakcją M. Dobrowolskiej

nr w wykazie MEN: 780/4/2017

HISTORIA

Historia 7. Podróże w czasie. Podręcznik (+multipodręcznik). Nowa szkoła podstawowa.

Autorzy: Tomasz Małkowski, GWO

Numer dopuszczenia: 829/4/2017

BIOLOGIA

Wyd.Nowa Era

Puls życiaklasa 7.

Autorzy: Małgorzata Jefimow

Numer dopuszczenia: 844/4/2017

GEOGRAFIA

Wyd. Nowa Era

Planeta Nowa klasa 7

Autorzy:Roman Malarz, Mariusz Szubert, Tomasz Rachwał,

Numer dopuszczenia:906/3/2017

INFORMATYKA

wyd. WSiP

Autorzy: W. Kranas, W. Jochemczyk, I. Krajewska-Kranas,

M. Wyczółkowski

Numer dopuszczenia:807/4/2017

MUZYKA

Klucz do muzyki klasa 7

wyd. WSiP

K. Jakóbczak – Drążek, A. Sołtysik, W. Sołtysik

Numer dopuszczenia: 858/4/2017

PLASTYKA

Lubię tworzyć klasa 7

Wyd. MAC

Wojciech Sygut

Małgorzata Kwiecień

Nr dopuszczenia898/4/2017.

JĘZYK NIEMIECKI

Wydawnictwo Szkolne PWN

Kompass Team 2. Podręcznik do języka niemieckiego dla klas 7-8

Autorzy: Elżbieta Reymont, Agnieszka Sibiga, Małgorzata Jezierska-Wiejak

Numer dopuszczenia:812/2/2017

CHEMIA

Nowa Era

Chemia Nowej Ery dla klasy VII szkoły podstawowej

Autorzy: Jan Kulawik, Teresa Kulawik i Maria Litwin

nr dopuszczenia: 785/1/2017

Zestawienie ćwiczeń klasa VII

Pozycja wydawnicza

JĘZYK POLSKI

Język polski. Gramatyka i stylistyka. Zeszyt ćwiczeń. Klasa 7

Autor: Zofia Czarniecka – Rodzik

JĘZYK ANGIELSKI Ćwiczenia Today 4

MATEMATYKA

Wyd. GWO

Matematyka z plusem 7. Ćwiczenia podstawowe. J. Lech

HISTORIA

Historia 7. Podróże w czasie. Zeszyt Ćwiczeń. Tomasz Małkowski, GWO.

BIOLOGIA

Puls życiaklasa 7. Zeszyt ćwiczeń 1.Wydawnictwo Nowa Era

GEOGRAFIA
Planeta Nowa klasa 7.Zeszyt ćwiczeń 1.Wydawnictwo Nowa Era

JĘZYK NIEMIECKI

Kompass Team 2 Materiały ćwiczeniowe do języka niemieckiego dla klas VII-VIII

CHEMIA

Zeszyt ćwiczeń Nowej Ery dla klasy VII szkoły podstawowej Maklgorzaty Mańskiej i Elżbiety Megiel.

TYTUŁY PODRĘCZNIKÓW DO RELIGII (BEZ REFUNDACJI) – ZOSTANĄ PODANE WE WRZEŚNIU.

ZASADY REKRUTACJI DO SZKOŁY

Zapisy do klasy I dzieci zamieszkałych w obwodzie

Szkoły Podstawowej im. Jana Brzechwy w Borkowie

rozpoczną się 3 kwietnia 2018 r. i będą trwać do 30 kwietnia 2018 r.

Wypełnioną kartę zgłoszenia należy złożyć w sekretariacie placówki.

Do klasy pierwszej szkoły podstawowej na rok szkolny 2018/2019 może być przyjęte dziecko, które:

1) w roku 2018 kończy 7 lat (urodzone w 2011 r.);

2) w roku 2018 kończy 6 lat (urodzone w roku 2012) i korzysta z wychowania przedszkolnego w roku szkolnym 2017/2018 albo posiada opinię o możliwości rozpoczęcia nauki w szkole podstawowej, wydaną przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną.

1. Zasady rekrutacji do klasy pierwszej >>> do pobrania <<<

2. Zgłoszenie do klasy pierwszej. >>>do pobrania <<<

3. Oświadczenie - spoza obwodu >>> do pobrania<<<

4. Oświadczenie woli - spoza obwodu >>>do pobrania <<<

5. Wniosek o przyjęcie dziecka spoza obwodu szkoły >>> do pobrania <<<

aktualizacja dokumentów w dniu 28.03.2018

HARMONOGRAM DOWOZÓW UCZNIÓW DO SZKOŁY

HARMONOGRAM DOWOZÓW UCZNIÓW kl. I-III Z OSIEDLA HORYZONT

DO ZESPOŁU SZKOLNO – PRZEDSZKOLNEGO W BORKOWIE

(od środy 05.09.2017 r.)

PRZYWÓZ

ODWÓZ

PRZYSTANEK

PONIEDZIAŁEK-PIĄTEK

PRZYSTANEK

PONIEDZIAŁEK-PIĄTEK

SKLEP STOKROTKA

OSIEDLE HORYZONT

7.10

10.45

ZSP W BORKOWIE

13.15

15.45

16.35

ZSP W BORKOWIE

7.20

10.55

SKLEP STOKROTKA

OSIEDLE HORYZONT

13.25

15.55

16.45


PLAN WSPÓŁPRACY Z RODZICAMI

PLAN WSPÓŁPRACY Z RODZICAMI

W SZKOLE PODSTAWOWEJ IM. JANA BRZECHWY W BORKOWIE

I. Cel główny:

- Angażowanie rodziców uczniów do współuczestnictwa w realizacji zadań edukacyjno-wychowawczych i do życia szkolnego poprzez:

- podejmowanie wspólnych decyzji związanych z wszechstronnym rozwojem dzieci,

- pedagogizację,

- stwarzanie możliwości rodzicom do współpracy na rzecz szkoły i środowiska lokalnego.

II. Cele szczegółowe:

- poznawanie oczekiwań i potrzeb rodziców w stosunku do szkoły,

- uświadamianie rodzicom ich praw w szkole oraz potrzeb i oczekiwań szkoły w stosunku do rodziców,

- współpraca w realizacji zadań szkoły,

- wspieranie rodziców w realizacji funkcji wychowawczej i opiekuńczej,

- korzystanie z wiedzy, umiejętności i możliwości rodziców.

III. Procedury osiągania celów

Poznawanie oczekiwań i potrzeb rodziców w stosunku do szkoły

Zadania

Sposoby realizacji

Zbieranie informacji poprzez:

zaplanowaną diagnozę oczekiwań oraz wniosków ze współracy ze szkołą

Ankietowanie wszystkich rodziców na poziomach nauczania:

  • I diagnoza: w klasie pierwszej, na drugim spotkaniu w roku szkolnym za pomocąankiety.
  • II diagnoza: w klasie III na przedostatnim spotkaniu w roku szkolnym za pomocą ankiety.
  • III diagnoza: w klasie VI na przedostatnim spotkaniu w roku szkolnym za pomocą ankiety (opracowywaniem wyników ankiet będą zajmować się wychowawcy klas).

rozmowy wychowawców na spotkaniach z rodzicami

Zbieranie uwag i wniosków na temat bieżąej pracy szkoł podczas zaplanowanych spotkańz rodzicami. (protokółz zebrania).

opiniowanie dokumentów oraz przedsięwzięć planowanych i realizowanych przez szkołę

Zbieranie podczas spotkań z rodzicami i zebrań Rady Rodziców opinii i sugestii na temat dokumentów oraz przedsięwzięć planowanych do realizacji przez szkołę(protokoł z zebrań).

Uświadamianie rodzicom ich praw w szkole oraz potrzeb i oczekiwań szkoł w stosunku do rodziców

Zadania

Sposoby realizacji

Zapoznawanie rodziców z prawem szkolnym.

Zapoznanie na pierwszym zebraniu z rodzicami ze Statutem Szkoł, Koncepcją Pracy Szkoł, Programem Wychowawczym i Programem Profilaktyki.

Zapoznanie rodziców z ocenianiem w klasach I-III oraz Przedmiotowymi Systemami Oceniania w klasach IV-VI na pierwszym zebraniu. Pisemne potwierdzenie zapoznania się z powyższymi dokumentami.

Umożliwienie rodzicom wgląu w Statut Szkoł, KoncepcjęPracy Szkoł, Program Wychowawczym i Program Profilaktyki.

Zapoznawanie na bieżąco rodziców ze szkolnymi regulaminami na zebraniach z rodzicami oraz poprzez zamieszczanie ich na szkolnych tablicach ogłoszeń

Przekazywanie rodzicom informacji o potrzebach i oczekiwaniach szkoły.

Rozmowy wychowawców na spotkaniach z rodzicami (protokoły z zebrań).

Rozmowy nauczycieli z rodzicami podczas indywidualnych dyżurów (notatka w dzienniku lekcyjnym).

Rozmowy dyrektora z Radą Rodziców.

Zamieszczanie informacji na stronie internetowej szkoły, na tablicy ogłoszeń

Współraca w realizacji zadańszkoł

Umożiwianie rodzicom kontaktów z nauczycielami, wychowawcami, dyrekcją

Organizowanie spotkań z wychowawcązgodnie z terminarzem podanym na pierwszym w roku szkolnym spotkaniu. Terminarz opublikowany jest na stronie internetowej i tablicy ogłoszeń

Organizowanie indywidualnych dyżurów nauczycieli. Informacja o dyżurach na stronie internetowej i tablicy ogłoszeń.

Działalność Rady Rodziców na podstawie uchwalonego regulaminu, zgodnie ze Statutem Szkoły.

Uchwalanie w porozumieniu z RadąPedagogicznąProgramu Wychowawczego Zespoł Szkolno – Przedszkolnego i Programu Profilaktyki.

  • Opiniowanie programu i harmonogramu poprawy efektywności kształcenia i wychowania.
  • Opiniowanie projektu planu finansowego składanego przez dyrektora szkoł
  • Organizowanie wspónych przedsięwzięć
  • Wspieranie materialne przedsięwzięć realizowanych w szkole.

Stwarzanie okolicznośi do udział rodziców w żciu szkoły.

Organizowanie otwartych imprez i uroczystośi szkolnych zgodnie z kalendarzem imprez (informacja na stronie internetowej).

Pomoc rodziców w opiece nad dziećmi podczas imprez na terenie szkoły.

Wspieranie rodziców w realizacji funkcji wychowawczej i opiekuńczej.

Dostarczanie rodzicom wiedzy dotyczących rozwoju dziecka.

Pedagogizacja rodziców poprzez:

a. prelekcje,

b. prezentacje multimedialne,

c. zajęia otwarte,

d. organizowanie spotkańze specjalistami,

e. udostęnianie rodzicom fachowej literatury z biblioteki szkolnej.

Doskonalenie umiejętności wychowawczych.

Organizowanie pomocy dla rodziców z mająych problemy wychowawcze.

Informowanie rodziców o zalecanych pozycjach książkowych dotyczących rozwoju i wychowania dziecka.

Udostępnianie informacji na temat instytucji wspomagających rodziców w procesie wychowania.

Współpraca w rozwiązywaniu sytuacji problemowych.

Organizowanie poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego w środowisku szkoły, w tym: kierowanie rodziców do instytucji udzielających pomocy psychologiczno-pedagogicznej, medycznej.

Korzystanie z wiedzy, umiejętności i możliwości rodziców

Angażowanie rodziców do współtworzenia oferty zajęć pozalekcyjnych.

Współtworzenie oferty zajęć pozalekcyjnych organizowanych na terenie szkoły.

Współpraca przy realizacji projektów podnosząych jakość pracy szkoły.

Zapraszanie rodziców do włązania się w realizację projektów podnosząych jakość pracy szkoły.

Korzystanie z wiedzy, zainteresowańi umiejęnośi rodziców do podnoszenia jakośi realizacji celów dydaktyczno-wychowawczych.

Organizowanie spotkań z ciekawymi ludźmi.

Organizowanie wycieczek do zakładów pracy rodziców.

Organizowanie spotkańz rodzicami mającymi ciekawe zainteresowania.

ZASADY WSPÓŁPRACY SZKOŁY Z RODZICAMI

Rodzice i nauczyciele mają wspólny cel:

tworzenie warunków do jak najlepszego rozwoju uczniów.

NAUCZYCIELE

RODZICE

ZOBOWIĄZUJEMY SIĘ

1. Realizować program wychowawczy i profilaktyki zgodny z wartościami uznawanymi w rodzinach uczniów.

2. Rzetelnie i obiektywnie informować o postępach dzieci. Przekazywać informacje o sukcesach dzieci.

3. Miejscem kontaktów nauczycieli i rodziców na terenie szkoły są sale lekcyjne. Poza tymi miejscami informacje nie są udzielane. W żadnym przypadku nauczyciel nie udziela informacji rodzicom o postępach dziecka w trakcie prowadzonych przez siebie zajęć szkolnych (w tym również dyżurów na korytarzach i boisku szkolnym). Niedopuszczalne jest przekazywanie informacji rodzicom w pokoju nauczycielskim w obecności innych nauczycieli oraz na korytarzu szkolnym.

4. Służyć pomocą rodzicom w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych.

5. Przestrzegać Wewnątrzszkolnego Oceniania.

6. Uwzględniać propozycje rodziców w swojej pracy.

7. Nie wyrażać negatywnych opinii o rodzicach w obecności dzieci. Nie podważać ich autorytetu .

1. Systematycznie śledzić postępy dziecka w nauce, uczestniczyć w spotkaniach z wychowawcami zgodnie z przyjętym harmonogramem.

Informacje o dziecku uzyskiwać na zebraniach, dyżurach lub po wcześniejszym uzgodnieniu terminu z nauczycielem.

2.Kontaktować się z nauczycielami w przypadkach uzasadnionych losowo, jednak po uprzednim uzgodnieniu takiego spotkania z nauczycielem (poprzez telefon do szkoły). Miejscem kontaktów nauczycieli i rodziców na terenie szkoły są sale lekcyjne. Miejscem kontaktów dyrektora szkoły i rodziców na terenie szkoły jest gabinet dyrektora, a pedagoga i logopedy – ich gabinety. Poza tymi miejscami informacje nie są udzielane. W żadnym przypadku nauczyciel nie udziela informacji rodzicom o postępach dziecka w trakcie prowadzonych przez siebie zajęć szkolnych (w tym również dyżurów na korytarzach i boisku szkolnym).

3. Zadbać, aby lekcje były odrabiane na bieżąco.

4. Kontrolować dzienniczki. Nie bagatelizować uwag na temat zachowania dziecka.

5. Kontaktować się z nauczycielem w celu rozwiązania problemu dydaktycznego i wychowawczego. Uzgadniać jednolity front oddziaływań.

6. Sytuacje problemowe rozwiązywać najpierw z wychowawcą; jeśli zajdzie potrzeba - z pedagogiem. Podejmowanie rozmów, mających na celu wyjaśnienie konfliktu między dzieckiem własnym a innym, jest dopuszczalne tylko w obecności wychowawcy, pedagoga lub rodzica tegoż dziecka.

7. Nie wyrażać negatywnych opinii o szkole, nauczycielach, w obecności dzieci. Nie podważać autorytetu nauczyciela.

NASZA WSPÓŁPRACA BĘDZIE SIĘ OPIERAĆ NA WZAJEMNEJ UPRZEJMOŚCI,

ŻYCZLIWOŚCI, DYSKRECJI I SZACUNKU DLA SIEBIE.

V. Formy współpracy

1. Informacja o postępach w nauce i zachowaniu uczniów.

2. Zebrania z rodzicami, konsultacje.

3. Indywidualne rozmowy na życzenie rodziców i nauczyciela. Uzgadnianie wspólnego postępowania, współdecydowanie z nauczycielem o planach wobec dziecka.

4. Udział rodziców w uroczystościach klasowych i szkolnych.

5. Pedagogizacja rodziców.

6. Udział rodziców w „lekcjach otwartych”.

7. Pomoc rodziców w przygotowaniu uroczystości szkolnych.

8. Pomoc rodziców w opiece nad dziećmi podczas imprez na terenie szkoły.

9. Podziękowanie rodzicom za udział w pracach na rzecz szkoły i klasy, poprzez listy

gratulacyjne i dyplomy.

10. Praca w „trójkach klasowych” i Radzie Rodziców.

VI. Harmonogram spotkań z rodzicami

Przewidywany termin

Założenia

IX

Zapoznanie rodziców z dokumentami regulującymi pracę szkoły (Statut Szkoł z WO, Koncepcja Pracy Szkoły).

Zapoznanie rodziców i zebranie propozycji do Programu Wychowawczego Szkoł i Programu Profilaktyki Szkoł.

Zapoznanie rodziców z ocenianiem w klasach I-III oraz Przedmiotowymi Systemami Oceniania w klasach IV-VI i planami wychowawczymi.

Ustalenia ogólne dotycząe organizacji pracy szkoł.

XI

Pedagogizacja rodziców (temat wybiera wychowawca z uwzglęnieniem propozycji rodziców).

Informacje o postęach w nauce i zachowaniu uczniów.

I/II

Spotkanie z wychowawcąpodsumowująe I półocze. Przedstawienie oceny opisowej w klasach I-III, ocen na I okres w klasach IV-VI.

Ustalenia ogólne dotycząe organizacji pracy w II okresie.

IV/V

Pedagogizacja rodziców. Pogadanka na określony dostosowana tematyką do problemów zauważonych w klasie.

 Informacja o postępach dziecka w II semestrze.

 Podsumowanie pracy, wnioski na przyszły rok szkolny.

PORADNIK DLA RODZICÓW

BEZPIECZNE WAKACJE – PORADY DLA RODZICÓW

Drodzy Rodzice,

Lato, wakacje to okres sprzyjający zabawie, spotkaniom z rodziną i przyjaciółmi, to czas na odpoczynek tak wyczekiwany przez dzieci i dorosłych. Aby wszyscy mogli się w pełni cieszyć z tego letniego wypoczynku, pamiętajmy o kilku podstawowych zasadach, które pomogą miło i bezpiecznie spędzić wakacje.

Często dzieci spędzają wakacje w miejscu zamieszkania zostając przez kilka godzin bez opieki rodzica bądź opiekuna

  • Naucz swoje dziecko, aby podczas Twojej nieobecności w domu nie otwierało drzwi nieznajomym.
  • Zwróć uwagę na sposób bezpiecznego przechowywania kluczy od mieszkania, którymi dysponuje dziecko.
  • Nie ujawniaj swoim pociechom miejsc przechowywania wartościowych przedmiotów.
  • W domu, obok telefonu, pozostaw informację z odnotowanymi numerami telefonów do pracy rodziców. Warto również wskazać numery do: Policji, Pogotowia Ratunkowego i Straży Pożarnej. Wskaż, jak należy przeprowadzać rozmowę telefoniczną w sytuacji zawiadomienia o niebezpieczeństwie (przedstawienie się, udzielenie informacji o adresie, rodzaju niebezpieczeństwa).

Bezpieczny INTERNET

  • Odkrywaj wspólnie z dzieckiem Internet i jego zasoby. Spróbujcie znaleźć strony, które mogą zainteresować Wasze pociechy, a następnie zróbcie listę przyjaznych im stron. Jeśli Wasze dziecko sprawniej niż Wy porusza się po Sieci, nie zrażajcie się – poproście, by było Waszym przewodnikiem po wirtualnym świecie.
  • Naucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie. Uczul dziecko na niebezpieczeństwa związane z nawiązywaniem nowych znajomości w Internecie. Podkreśl, że nie można ufać osobom poznanym w Sieci, ani też wierzyć we wszystko co o sobie mówią. Ostrzeż dziecko przed ludźmi, którzy mogą chcieć zrobić im krzywdę. Rozmawiaj z dzieckiem o zagrożeniach czyhających w Internecie i sposobach ich unikania.
  • Rozmawiaj z dziećmi o ryzyku umawiania się na spotkania z osobami poznanymi w Sieci. Dorośli powinni zrozumieć, że dzięki Internetowi dzieci mogą nawiązywać przyjaźnie. Jednakże spotykanie się z nieznajomymi poznanymi w Sieci może okazać się bardzo niebezpieczne. Dzieci muszą mieć świadomość, że mogą spotykać się z nieznajomymi wyłącznie w towarzystwie przyjaciół, dorosłych i zawsze po uzyskanej zgodzie rodziców.
  • Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu swoich prywatnych danych. Dostęp do wielu stron internetowych przeznaczonych dla najmłodszych wymaga podania prywatnych danych. Ważne jest, aby dziecko wiedziało, że podając takie informacje, zawsze musi zapytać o zgodę swoich rodziców. Dziecko powinno zdawać sobie sprawę z niebezpieczeństw, jakie może przynieść podanie swoich danych osobowych. Ustal z nim, żeby nigdy nie podawało przypadkowym osobom swojego adresu i numeru telefonu.
  • Naucz dziecko krytycznego podejścia do informacji przeczytanych w Sieci. Wiele dzieci używa Internetu w celu rozwinięcia swoich zainteresowań i rozszerzenia wiedzy potrzebnej w szkole. Mali internauci powinni być jednak świadomi, że nie wszystkie znalezione w Sieci informacje są wiarygodne. Naucz dziecko, że trzeba weryfikować znalezione w Internecie treści, korzystając z innych dostępnych źródeł (encyklopedie, książki, słowniki).
  • Bądź wyrozumiały dla swojego dziecka. Często zdarza się, że dzieci przypadkowo znajdują się na stronach adresowanych do dorosłych. Bywa, że w obawie przed karą, boją się do tego przyznać. Ważne jest, żeby dziecko Ci ufało i mówiło o tego typu sytuacjach; by wiedziało, że zawsze kiedy poczuje się niezręcznie, coś je zawstydzi lub przestraszy, może się do Ciebie zwrócić.
  • Zgłaszaj nielegalne i szkodliwe treści. Wszyscy musimy wziąć odpowiedzialność za niewłaściwe czy nielegalne treści w Internecie. Nasze działania w tym względzie pomogą likwidować np. zjawisko pornografii dziecięcej szerzące się przy użyciu stron internetowych, chatów, e-maila itp. Nielegalne treści można zgłaszać na policję lub do współpracującego z nią punktu kontaktowego ds. zwalczania nielegalnych treści w Internecie – Hotline’u (www.dyzurnet.pl). Hotline kooperuje również z operatorami telekomunikacyjnymi i serwisami internetowymi w celu doprowadzenia do usunięcia nielegalnych materiałów z Sieci.
  • Zapoznaj dziecko z NETYKIETĄ – Kodeksem Dobrego Zachowania w Internecie. Przypominaj dzieciom o zasadach dobrego wychowania. W każdej dziedzinie naszego życia, podobnie więc w Internecie obowiązują takie reguły: powinno się być miłym, używać odpowiedniego słownictwa itp. (zasady Netykiety znajdziesz w serwisie oraz na stronie www.sieciaki.pl) Twoje dzieci powinny je poznać (nie wolno czytać nie swoich e-maili, kopiować zastrzeżonych materiałów, itp.).
  • Poznaj sposoby korzystania z Internetu przez Twoje dziecko. Przyjrzyj się jak Twoje dziecko korzysta z Internetu, jakie strony lubi oglądać i jak zachowuje się w Sieci. Staraj się poznać znajomych, z którymi dziecko koresponduje za pośrednictwem Internetu. Ustalcie zasady korzystania z Sieci (wzory Umów Rodzic-Dziecko znajdziesz na stronie www.sieciaki.pl) oraz sposoby postępowania w razie nietypowych sytuacji.
  • Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami. Jest on doskonałym źródłem wiedzy, jak również dostarczycielem rozrywki. Pozwól swojemu dziecku w świadomy i bezpieczny sposób w pełni korzystać z oferowanego przez Sieć bogactwa.

W okresie wakacji dzieci najchętniej wypoczywają nad wodą, dlatego porozmawiaj ze swoim dzieckiem, aby:

  • Kąpało się tylko w miejscach odpowiednio oznaczonych i pod opieką dorosłych.
  • Nie wchodziło do wody wbrew zakazom ratownika, oraz w czasie, kiedy wywieszona jest czerwona flaga.
  • Nie wchodziło do wody bezpośrednio po obfitym posiłku, czy też dłuższym opalaniu się.
  • W czasie kąpieli nie krzyczało i dla zabawy nie wzywało pomocy, jeśli faktycznie nie jest mu potrzebna.
  • Przed wejściem do wody ochłodziło całe ciało wodą.
  • Przy użytkowaniu sprzętu wodnego (kajak, rower wodny, skuter itp.) bezwzględnie zakładało kapok.
  • Pływając na materacu nie odpływało zbyt daleko od brzegu.
  • Nie skakało do płytkiej wody o niezbadanym dnie.

Jeśli dzieci są w wodzie miejcie nad nimi ciągły nadzór, również wtedy gdy potrafią pływać - zwykłe zachłyśnięcie wodą może skończyć się utonięciem.

Jeśli wybierasz się z dzieckiem w góry:

  • Dostosuj ubiór i obuwie do panujących warunków atmosferycznych. Pamiętaj – pogoda w górach jest bardzo zmienna!
  • Przed wyprawą zaopatrz dziecko w mapę. Zapoznajcie się z mapą terenu dobierając długość i trudność szlaku turystycznego do możliwości najsłabszych uczestników wycieczki.
  • Wychodząc ze schroniska na szlak turystyczny poinformuj o tym jego pracowników podając planowaną trasę przemarszu oraz przewidywany czas powrotu. Zgłoś również swój powrót.
  • Jeśli masz ze sobą telefon komórkowy zapisz w nim numer alarmowy GOPR/TOPR 601-100-300
  • Zabierz ze sobą zestaw pierwszej pomocy, zwłaszcza do opatrywania ran i unieruchomienia złamanych lub zwichniętych kończyn, a także latarkę i gwizdek do sygnalizacji miejsca pobytu.


Pamiętaj o możliwości wpisania do telefonu komórkowego literowego zapisu: I.C.E. lub ICE

- skrót informujący do kogo powinni zadzwonić ratownicy w razie nagłego wypadku.


Telefony alarmowe do służb ratunkowych

  • Europejski Numer Alarmowy – 112
  • Policja – 997
  • Straż Pożarna – 998
  • Pogotowie Ratunkowe – 999
  • WOPR - +48 601 100 100
  • TOPR - +48 601 100 300, +48 182 063 444
  • GOPR - + 48 601 100 300
  • Straż Gminna/Miejska - 986


Życzymy rodzicom oraz dzieciom samych ciepłych dni, miłych chwil z przyjaciółmi i rodziną, a także wesołych i bezpiecznych zabaw podczas wakacji.

Rada Pedagogiczna ZS-P w Borkowie


AKCEPTACJA W RODZINIE JAKO WYZNACZNIK DOBREGO FUNKCJONOWANIA DZIECKA

Rodzina jest pierwszym naturalnym środowiskiem wychowawczym dziecka, w którym uczy się ono życia. Rodzice mogą wpływać na swoje pociechy jedynie poprzez codzienne bycie z nimi, poprzez przytulanie, czytanie bajek, rozmowę. Ukazując własne postawy, sposób patrzenia na świat i innych mogą kształtować w młodym człowieku poszanowanie do otaczającej rzeczywistości i samego siebie (do swojego ciała, osobowości) i jednocześnie strzec przed wpływem czynników zewnętrznych (otoczenia).

Wsparcie rodziców jest nieodzowne do prawidłowego rozwoju młodego człowieka, jedynie w ten sposób można dziecko ustrzec przed szeroko rozumianymi zaburzeniami (samookaleczenie, anoreksja, zachowania opozycyjno-buntownicze), uzależnieniami i złym wpływem środowiska.

Mimo, iż dzieci będące w okresie dorastania pozornie nie chcą tego kontaktu, to w rzeczywistości potrzebują go bardziej niż kiedykolwiek.

Często podczas rozmów z uczniami w szkolnym gabinecie można usłyszeć:

-"tata obiecał mi kupienie nowego laptopa, gdy poprawię oceny, tylko mi na tym laptopie nie zależy..."

Uczniowie zapytani o to, co byłoby dla nich ważniejsze, bardziej atrakcyjne, niemalże zgodnie podają, że kontakt z rodzicem (wspólne kino, rozmowy o obejrzanym filmie, wspólne naprawienie, jakiegoś domowego sprzętu). Proszeni o podanie przykładów, co mogą ich zdaniem zrobić w celu zmienienia, poprawienia relacji z rodzicami wykazują dużą kreatywność. Jest jednak spora część uczniów, która czuje się bezradna, gdyż dokonali licznych prób, które pozostały bez odzewu ze strony bliskich lub przyniosły krótkotrwałe rezultaty.

Niestety, nadal istnieje spora część dorosłych, która ulega schematom myślowym:

  • skoro nie ma najlepszych stopni, to jest do niczego,
  • dziecko samo przyjdzie, gdy będzie chciało i poprosi o przytulenie,
  • jak mu będzie źle to powie,
  • dziecka nie można rozpieszczać, bo wyrośnie na mazgaję,
  • nie ma o czym rozmawiać z takim gówniarzem, niech dorośnie, itp.

Takie myślenie w znaczący sposób utrudnia budowanie prawidłowej relacji z dzieckiem. Rodzic stawia się w pozycji hierarchicznej wyżej a dziecko jest usytuowane niżej, jako jednostka, która ma zabiegać o uwagę rodziny.

Bezwarunkowa miłość i akceptacja są niezbędnym warunkiem do prawidłowego rozwoju dziecka, jego poczucia własnej wartości i poczucia bezpieczeństwa.

Dzieci, które czują się niekochane i nieakceptowane przez rodziców i innych członków rodziny niewątpliwie nie są szczęśliwe.

Młody człowiek, który czuje się niekochany już od najmłodszych lat wzrasta z niskim poczuciem własnej wartości, która wpływa na zaniżoną samoocenę i poczucie, że nie zasługuje na miłość "skoro jestem tak beznadziejny". Osoby takie czują się znacznie mniej wartościowe od innych, a ich prawidłowy rozwój psychiczny jest utrudniony.

Osoby o niskim poczuciu własnej wartości nawet mając wysokie możliwości intelektualne, będąc jednostkami kreatywnymi i posiadającymi szerokie horyzonty myślowe nie wykorzystują w pełni swoich potencjalnych możliwości, gdyż lęk przed poniesieniem porażki i kolejnym odrzuceniem ze strony rodziców (bądź też brakiem udzielenia wsparcia) jest zbyt duży i paraliżuje przed działaniem. Dlatego tak istotne jest zapewnienie przez rodziców prawidłowego rozwoju emocjonalnego swoim dzieciom.

Brak prawidłowych więzi rodzinnych, akceptacji i poczucia wsparcia powoduje, iż zachowanie dziecka zaczyna odbiegać od przysłowiowej normy. Dzieje się tak, gdyż dziecko tak bardzo pragnie miłości rodziców, iż zaczyna w tylko dla siebie zrozumiały sposób wołać o ich uwagę. Możemy wtedy wśród młodych zaobserwować między innymi tendencję do samookaleczeń, zachowań opozycyjno - buntowniczych (bierny bądź czynny opór, wzrost agresywności), anoreksji.

Badania z ostatnich lat dowodzą, iż postać niebezpiecznej choroby niemalże już społecznej przybierają zaburzenia odżywiania. Warto zwrócić uwagę przede wszystkim na anoreksję, gdyż jest to choroba, która przede wszystkim wynika z nieprawidłowych relacji rodzinnych, a którą można coraz częściej obserwować wśród młodych dziewcząt. Według klasyfikacji Światowej Organizacji Zdrowia Anorexia nervosa (występująca także pod nazwami: anoreksja psychiczna, jadłowstręt psychiczny, brak łaknienia) definiowana jest jako zaburzenie jedzenia, które charakteryzuje celowa utrata masy ciała wywołana świadomie i podtrzymywana przez pacjenta. Występuje najczęściej u dziewcząt w okresie pokwitania i u młodych kobiet. Zdarza się także u chłopców przed osiągnięciem dojrzałości i młodych mężczyzn oraz u dzieci przed okresem pokwitania i dojrzałych kobiet aż do okresu menopauzy.

Zazwyczaj stwierdza się niedożywienie różnego stopnia z wtórnymi zmianami hormonalnymi i metabolicznymi oraz zaburzenia funkcjonowania organizmu. Do objawów anoreksji należą ponadto: ograniczenia w diecie, wyczerpujące ćwiczenia fizyczne, prowokowanie wymiotów, systematyczne przyjmowanie leków o właściwościach przeczyszczających i tłumiących łaknienie oraz środków moczopędnych. Niezależnie od tego, jak brzmi naukowa definicja anoreksji istotne jest to, że jest to choroba, w której ciało staje się symbolem zwycięstwa, zapracowania i zasłużenia na podziw i miłość, których przed wystąpieniem symptomów choroby osoby nie doświadczały w domu rodzinnym. Poniżej przytoczone zostały wypowiedzi anorektyczek, które same w sposób otwarty mówią o powodach rozwoju i choroby:

Julka: "(...) Wpadłam w anoreksję....Ona dała mi bardzo dużo. Ojciec się zaczął znów o mnie troszczyć, jak o małą dziewczynkę. Byłam ważna, najważniejsza. Odwiedzali mnie w szpitalach, dzwonili, mówili wreszcie, że mnie kochają. Nadal trudno mi zaakceptować swój normalny wygląd. Boję się życia, ludzi. Boję się, że zawsze już będę musiała walczyć o miłość. Potrzebuję tego, żeby ktoś mnie kochał i boję się. Tak naprawdę tylko babcia mnie kochała i tata, jak byłam mała - tęsknię do tego bezpieczeństwa i ciepła, ale babcia nie żyje, a ja niestety nie jestem już małą dziewczynką (...)."

Ania: "(...) Mama jest dobrą kobietą, ale nie umie kochać - no może poza wyjątkiem siebie. Może po prostu kocha tylko to, co idealne, a sama się za taką uważa. Mi nigdy nie powiedziała, że mnie kocha i chce. Ja nie jestem idealnym dzieckiem, które sobie wymarzyła. Taty też nie kocha, bo nie jest idealny.

-Czego Ci brakowało w dzieciństwie?

-Czułości, bliskości i pochwał. Miałam mnóstwo zabawek, potem pomocy szkolnych, ale odczuwałam, że tylko po to, żeby dorównać dzieciom ich znajomych.

-Nawet, gdy byłaś małym dzieckiem rodzice nie tulili Cię, nie brali na kolana?

-Nie, to znaczy tata czasami, jak mama nie widziała. U psychologa tłumaczyli, że to dlatego, żebym wyrosła na pewną siebie, samodzielną dziewczynę (...)."

Edyta: "(...) To był taki chłodny wychów, bez spoufalania się i zabaw -tylko gry i zabawy edukacyjne (...) Pewnie mnie po prostu nie kochali. Jak to zrozumiałam, to tak mi się porobiło w środku jakoś jakby we mnie wszystko zamarzło (...)."

Powyższe wypowiedzi dziewcząt w sposób wymowny ukazują, jak ważna jest prawidłowa relacja w domu zarówno między dzieckiem a rodzicami, jak również między samymi małżonkami. Można także stwierdzić, iż nie tylko osoba cierpiąca na anoreksję potrzebuje pomocy, ale również cały system rodzinny.

Psychologowie podkreślają znaczenie bezwarunkowej akceptacji w procesie wychowania w rodzinie, czyli przyjęcia dziecka i kochanie takim, jakim jest, z pewnymi wadami i ograniczeniami. Ponad to podkreślają, jak ważne jest okazywanie miłości. Warto pamiętać obcując z dziećmi, że czują one intuicyjnie miłość rodzicielską, ale mimo to potrzebują potwierdzenia tej miłości. Dziecko będzie czuło miłość rodzicielską podczas bliskiego kontaktu z rodzicami i dzięki możliwości bezpośredniego doświadczania miłości poprzez wspólne pieszczoty, zabawę i udział w życiu rodzinnym.

Ponadto rodzice mogą wyrażać swoją akceptację dla dziecka poprzez szanowanie oryginalnych cech osobowościowych dziecka i pozwalając mu na działania, zdobywanie osobistych doświadczeń i korzystania z dostosowanej do jego wieku rozwojowego swobody. Umożliwia to wykształcenie się niezbędnego do prawidłowego funkcjonowania poczucia autonomii. Umiejętne prowadzenie dziecka i pomaganie mu w kształtowaniu własnej tożsamości jest niezbędne, pozwala również na prawidłowy rozwój samokontroli i socjalizacji przyszłego dorosłego.

Warto pamiętać, że żadne zaburzenia (anoreksja, agresja itp.) nie rozwijają się nagle w okresie adolescencji, ich źródło tkwi już w okresie wczesnego dzieciństwa.

Literatura:

1. Abraham S., Llewellyn -Jones D.: Anoreksja, bulimia, otyłość. Warszawa 1995.

2. Philip C. Kendall : Zaburzenia okresu dzieciństwa i adolescencji, Gdańsk 2004.

3. Kozak A., Kozak G.: Cechy osobowości i obraz siebie pacjentek z jadłowstrętem psychicznym (anorexia nervosa), Na: http://www.psychologia.net.pl

4. Szurowska B.: Poziom akceptacji w rodzinach anorektycznych,

Na: http://www.psychologia.net.pl

5. Szurowska B.: Z anoreksją można wygrać, Na: http://www.psychologia.net.pl

6. Szurowska B.: Wychowanie w rodzinie, a przyczyny anoreksji,

Na: http://www.psychologia.net.pl

7. Szurowska B.: Anoreksja jako reakcja na niewłaściwe wychowanie w rodzinie,

Na: http://www.psychologia.net.pl

8. Witkowska -Ulatowska H.: Jedzenie -wróg mojej córki, W: Uroda 2001 nr 9.

9. Ziemska M.: Postawy Rodzicielskie, Warszawa 1969.

10. Ziółkowska B.: Anoreksja w okresie adolescencji część I, W: Remedium Lipiec -Sierpień 2004.


Strata zwierzątka – jak pomóc dziecku przeżyć żałobę po stracie przyjaciela

- Mamo, mój chomik umiera! – powiedziała z paniką moja córka.

- Chomiki żyją 2- 3 lata. Nasz ma już 2,5 roku. Jest stary i przyszedł czas aby odpoczął – odpowiedziałam.

-Mamo, co mam robić?

- Delikatnie pogłaszcz go, niech poczuje, że jesteś z nim i go kochasz.

Minęło kilka dni i usłyszałam wołanie córki – Mamo - jej głos się załamał.

Wiedziałam…Chomik umarł. Usiadłam obok córki, przytuliłam i miałam wielką ochotę obronić ją przed bólem. Jak najszybciej rozprawić się z sytuacją.

-To straszne – powiedziałam.

Odpowiedziała mi cisza przerywana szlochem.

- Kiedy odchodzi ktoś z kim byliśmy związani, kim się opiekowaliśmy, z kim się bawiliśmy jest nam strasznie smutno – powiedziałam.

Nie pamiętam co córka mówiła. Lekki uśmiech wywołało wspomnienie, gdy powiedziałam:

- Pamiętasz, jak uroczo wyglądał, kiedy ziewał? Miał taką słodziutką mordkę.

Tak zaczęły się wspomnienia śmiesznych historii z udziałem chomiczki „Śnieżynki”.

W pewnym momencie córka powiedziała:

- Śnieżynka żyłaby, gdybyśmy się nie przeprowadzili.

-Przeprowadzka nie miała wpływu na długość życia chomika. Śnieżynka była już stara. Nadszedł jej czas.

Wtedy sięgnęłam po książkę. U. Nilsson, A-C. Tidholm „Żegnaj, panie Muffinie”.

Zaczęłam czytać… Czytałam córce książkę każdego dnia, przez cały tydzień.

Kiedy uporała się z żałobą po stracie chomika nad jej biurkiem stanęła fotografia Śnieżynki.

Minęło 2,5 roku córka czasami mówi, że wspomina Śnieżynkę. Ja natomiast przyrzekłam sobie, że nie kupię już zwierzątka, które żyje 2-3 lata…. i… wzięliśmy ze schroniska kotkę.

Śnieżynka

Kulka

Rozmawiając z córką wzorowałam się na książce „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły” A. Faber i E. Mazalish.

Źródło: A. Faber, E. Mazalish, Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały. Jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły, s.24-25

Autor: Żaneta Łukaszewicz-Kuffel



Drodzy Rodzice,

Chcieliśmy polecić Wam do obejrzenia razem z dziećmi animowany film na temat zagrożeń, który powstał w ramach kampanii społecznej GADKI dotyczącej profilaktyki wykorzystywania seksualnego dzieci – www.gadki.fdn.pl.

Rozmawiaj ze swoim dzieckiem, a możesz je ochronić przed wykorzystywaniem seksualnym. Fundacja stworzyła dla Ciebie bazę wiedzy o tym, jak w prosty sposób rozmawiać z dzieckiem o jego bezpieczeństwie.

BEZPIECZEŃSTWO DZIECKA

Potrafimy rozmawiać z dziećmi na temat zasad bezpieczeństwa na ulicy czy w domu, a jednak wielu z nas obawia się rozmów na temat bezpieczeństwa wobec wykorzystywania seksualnego. I ja osobiście ten strach doskonale rozumiem. Sam mam obawy, że rozmowa na takie tematy, może niepotrzebnie wystraszyć dziecko i doprowadzić do tego, że dziecko zacznie się na przykład bać przytulać do jakiekolwiek dorosłego. Bo uzna innych dorosłych za zagrożenie. A przecież nie o to nam chodzi, prawda?

Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę jest świadoma oporów jakie mają rodzice i zgadza się, że należy być w tym temacie delikatnym. Dlatego też stworzyli oni GADKĘ, czyli czyli pięć zasad bezpieczeństwa, nie nawiązujących bezpośrednio do tematyki wykorzystywania, a jednak pozwalających nauczyć dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa. Wszystkie poniższe zasady pochodzą ze strony www.gadki.fdn.pl:

1. GDY MÓWISZ „NIE”, TO ZNACZY „NIE”

„Dziecko ma prawo powiedzieć „nie” – także bliskiej i znanej osobie, nawet komuś z rodziny. Taki komunikat powinien być akceptowany i szanowany przez osoby dorosłe. Pokazuje on, że dziecko potrafi postawić granice i sprawuje kontrolę nad swoim ciałem. Zdarza się czasem, że musisz postąpić wbrew woli dziecka, aby zapewnić mu bezpieczeństwo, np. kiedy przechodzicie przez ulicę lub kiedy uważasz, że już pora położyć się spać. Wyjaśnij wtedy dziecku, dlaczego konkretne działanie jest konieczne. Jeżeli dziecko jest w stanie powiedzieć „nie” swoim najbliższym, bardziej prawdopodobne jest, że powie „nie” komuś obcemu w zagrażającej sytuacji.”

Polecam też tekst Sprzeciwy, z których powinniśmy być dumni. Musimy pamiętać, że dziecko, które jest zbyt posłuszne i zbyt potulne, bo nigdy nie pozwolono mu się sprzeciwić, może mieć problemy również ze sprzeciwieniem się obcej osobie.

2. ALARMUJ, GDY POTRZEBUJESZ POMOCY

„Ta zasada dotyczy bezpośredniego zagrożenia, kiedy ważna jest błyskawiczna reakcja i dziecko powinno natychmiast wezwać pomoc. Odnosi się to także do spraw, które niepokoją dziecko i sprawiają, że czuje się smutne lub przestraszone. Wyjaśnij mu, że zawsze powinno zwrócić się do osoby dorosłej, której ufa. Przypomnij dziecku, że niezależnie od problemu, to nie ono jest winne i nie będzie miało kłopotów dlatego, że poprosi o pomoc. Zaufaną osobą może być rodzic, ale to może być także nauczyciel, starszy brat lub siostra albo mama czy tata najlepszego przyjaciela. Może to być także konsultant Telefonu Zaufania dla Dzieci i Młodzieży – 116 111.

Wskazówka dla rodziców:
Czasem może być tak, że dziecko zwróci się o pomoc, a ktoś mu np. nie uwierzy lub nie zareaguje w odpowiedni sposób. Warto uprzedzić dziecko, że jeżeli zdarzy się coś złego lub niepokojącego, powinno szukać pomocy tak długo, aż ktoś go wysłucha i udzieli wsparcia.”

Szczególnie tą wskazówkę warto sobie wziąć do serca. Niestety słyszałem już historie dorosłych ludzi, którym nikt nie uwierzył, gdy były dziećmi i ich krzywda dalej trwała, a oni stracili wolę walki.

3. DOBRZE ZROBISZ, MÓWIĄC O TAJEMNICACH, KTÓRE CIĘ NIEPOKOJĄ

„Pomóż dziecku zrozumieć, że rozmawiając o niepokojących sprawach, nie narobi sobie kłopotów. Wyjaśnij mu różnicę między „dobrymi” a „złymi” tajemnicami. Niektóre tajemnice, jak np. prezent – niespodzianka dla siostry czy brata, mogą być dobre. Jednak nikt nigdy nie powinien zmuszać dziecka, aby trzymało w tajemnicy coś, co je niepokoi, smuci lub przeraża! Tajemnice są bronią osób, które chcą skrzywdzić dziecko. Powiedzenie typu: „To nasza mała tajemnica!” jest sposobem na to, aby sprawić, że dziecko będzie milczało. Dziecko nie musi się bać i dochowywać przykrych sekretów. Tajemnice nigdy nie mogą być powodem dyskomfortu dziecka.”

4. KONIECZNIE PAMIĘTAJ, ŻE TWOJE CIAŁO NALEŻY DO CIEBIE

„Wytłumacz dziecku, że nikt nie ma prawa zmuszać go do robienia czegoś, co powoduje dyskomfort – na przykład dotykać intymnych części ciała, przytulać, czy całować w sposób, który sprawia dziecku przykrość lub zawstydza. Jeżeli ktokolwiek próbuje to zrobić, dziecko powinno powiedzieć o tym zaufanej osobie dorosłej.”

5. INTYMNE CZĘŚCI CIAŁA SĄ SZCZEGÓLNIE CHRONIONE

„Wszystkie części ciała okryte bielizną są szczególnie chronione. Nikt nie może prosić dziecka, by pokazało lub pozwoliło dotknąć tych miejsc. Jeżeli ktokolwiek będzie tego próbował, dziecko powinno wiedzieć, że może powiedzieć „nie” i zaalarmować zaufaną osobę. W niektórych sytuacjach, jak np. podczas kąpieli lub w czasie wizyty u lekarza czy pielęgniarki, dotknięcie intymnych części ciała dziecka może okazać się konieczne. Jednak te osoby powinny dokładnie wyjaśnić, dlaczego muszą to zrobić i zapytać dziecko o zgodę.”

COŚ JESZCZE?

Ktoś mógłby zarzucić, że wprowadzenie takich zasad doprowadzi do wychowania małego buntownika. Jednak to jest dokładnie to, o co nam chodzi. Chodzi nam o to, żeby dziecko potrafiło się zbuntować, gdy ktoś go krzywdzi lub gdy ktoś mu zagraża. Musimy je nauczyć, że pojawią się w jego życiu momenty, w których bunt czy sprzeciw będą właściwym zachowaniem. Że nie wszystkiemu musi się podporządkowywać i że musi nauczyć się walczyć o dobro swoje i najbliższych sobie osób. Musimy również pamiętać, że jeśli pozwolimy mu walczyć o swoje, gdy jest jeszcze małe, to ono będzie potrafiło walczyć o swoje także wtedy, gdy będzie starsze.




”Najważniejsza rola rodzicielstwa, to kochać i wychowywać swoje dzieci oraz budować w nich uczucie wysokiej samoakceptacji i pewności siebie. Jeśli wychowasz dzieci tak, że będą się wspaniale ze sobą czuły, że będą się palić do ruszenia w świat i zdobycia go, to wypełnisz swą powinność w najwyższym stopniu.”

Brian Tracy

Drogi Rodzicu!

Na pewno słyszałeś takie poglądy, że nie należy dziecka zbyt często chwalić, bo staje się zarozumiałe i próżne. Nic bardziej mylnego!

Na drodze rozwoju dziecka, szczególnie w pierwszych 10-12 latach życia, rodzice są dla niego najwyższym autorytetem i to, co mówią, głęboko zapada w jego świadomość.

Dziecko jest BARDZO czułe na pochwały (podobnie jak i na krytykę).

Pomyśl, jak Ty, jako dorosły człowiek, reagujesz, gdy ktoś Cię pochwali? Odczuwasz zadowolenie, a nawet dumę, jeśli te słowa wychodzą od kogoś dla Ciebie ważnego. I masz ogromną chęć zrobić to jeszcze lepiej, bo już wiesz, że na to Cię stać. Pochwała ma ogromną siłę motywującą i dodaje mnóstwo pozytywnej energii. A u dziecka efekt ten jest ZWIELOKROTNIONY.

Pochwała nic nas nie kosztuje (poza odrobiną czasu i zainteresowania poświęconego dziecku).

Często bywa tak, że jak dzieciaczek jest malutki i rozkoszny, to chwalimy go nieustannie. "Jak pięknie mój skarb się uśmiecha!" - do 3-miesięcznego dziecka, "Jak moja żabcia wspaniale chodzi!" - do malucha stawiającego swoje pierwsze, chwiejne kroki, "Moja córeczka już tak pięknie mówi" - chwalimy przed rodziną dziecko, które potrafi wypowiedzieć zaledwie kilka prostych słów.

I bardzo dobrze, że tak jest. Jednak, często tan zapał do chwalenia i entuzjastyczne podejście do osiągnięć dziecka z czasem nam mija, a przecież wiek przedszkolny i szkolny ten okres, kiedy dziecko szczególnie potrzebuje naszej aprobaty i uznania.

Oto co powinieneś robić. Chwal dziecko za każde prawidłowo zrobione zadanie. Chwal za każdą dobrą ocenę w szkole. Chwal, jeśli dobrze wykona swój obowiązek. Chwal, jeśli wykona go bez przypominania. Chwal, jeśli ma cywilną odwagę do czegoś się przyznać. Chwal, kiedy zdobędzie nową umiejętność. Jeśli tylko będziesz miał oczy i uszy otwarte, powodów znajdziesz wiele. Małe dziecko, często chwalone, robi ogromne postępy w krótkim czasie i będziesz zdumiony, obserwując jego rozwój. Nie mówiąc już o tym, że w takich warunkach krystalizuje się jego zdrowe poczucie własnej wartości, które w życiu dorosłym pomoże mu w realizacji wymarzonych celów.

W ramach pochwały nie musisz wygłaszać całego przemówienia na cześć dziecka. Nawet byłoby to niewskazane, bo dziecko natychmiast by poznało, że je czarujesz :-). Po prostu uśmiechnij się i pogłaszcz po głowie. Innym razem powiedz "Świetnie!" lub "Wspaniale!". Kiedy indziej spójrz na dziecko z dumą i lekkim wyrazem podziwu, nie mówiąc zupełnie nic. Proste gesty i słowa działają o wiele skuteczniej, są naturalne, niewymuszone i mają większą siłę przekazu. Gdy sytuacja tego wymaga, powiedz bardzo konkretnie, co spodobało Ci się w zachowaniu dziecka, aby miało ono jasność, czym tak naprawdę zasłużyło sobie na pochwałę.Jest jeszcze jedna ważna rzecz. Nie skąp dziecku pochwał - pamiętaj jednak, że muszą być one szczere. W przypadku, gdy mu się coś nie uda i "porażka" jest widoczna gołym okiem, nie mów, że jest super. Nie uwierzy Ci i straci do Ciebie zaufanie, albo zacznie przeceniać swoje talenty, co mogłoby doprowadzić do zarozumialstwa.

Postaraj się znaleźć coś pozytywnego w każdym przedsięwzięciu dziecka.

Naucz je, że nie od razu Kraków zbudowano i każdy cel wymaga trochę pracy. Proponuję taką ocenę: "Jeśli jeszcze trochę poćwiczysz, to z pewnością uda Ci się ulepić ładnego kotka. Ale powiem Ci, że bardzo mi się podoba to zestawienie kolorów, którego tu użyłeś - jest naprawdę pomysłowe". Albo - "tu Ci się udało tak uformować plastelinę, że wygląda prawie jak prawdziwe futerko... Super!". Powyższy przykład ilustruje ogólną ideę - oceniaj szczerze i obiektywnie, ale jeśli ocena wypada raczej niekorzystnie, zawsze znajdź coś, co warto pochwalić. I podkreśl, że może zawsze osiągnąć taki wynik, jaki zamierza (lub przynajmniej dużo lepszy od obecnego), jeśli będzie wytrwałe, będzie wielokrotnie próbowało i nie zrażało się pierwszymi niepowodzeniami.

Powiedz dziecku, że POTRAFI, że MOŻE, że DA SOBIE RADĘ.

Chwaląc, wyrażaj podziw całym sobą - intonacją głosu, wzrokiem, gestami - inaczej mówiąc, chwal z przekonaniem i entuzjazmem. I ciesz się razem z dzieckiem jego osiągnięciami. Będziesz zaskoczony tym, jak często będziecie mieć sposobność do wspólnego świętowania jego dziecięcych sukcesów.

Przypomnij więc sobie –czy dziś pochwaliłeś już za coś swoje dziecko? Jeszcze nie? To miej oczy i uszy szeroko otwarte, by niezwłocznie nadrobić te zaległości.

źródło: „ABC Mądrego Rodzica: Droga do Sukcesu” Jolanta Gajda


Kilka cennych rad dla Rodzica Pierwszoklasisty (prezentacja)


KALENDARZ ZEBRAŃ I DYŻURÓW NAUCZYCIELI

Terminy zebrań z rodzicami w szkole:

klasy I-IIIklasy IV-VI
13.09.2017r. - godz.17:00
22.11.2017r. - godz.17:00
24.01.2018r. - godz.17:00

23.05.2018r. - godz.17:00

14.09.2017r. - godz.17:00
23.11.2017r. - godz.17:00
25.01.2018r. - godz.17:00
24.05.2018 r. - godz.17:00

Podczas spotkań z rodzicami dyrekcja szkoły, nauczyciele przedmiotowcy oraz nauczyciele specjaliści pełnią dyżur w godzinach od 18:00 do 19:00.

Dyżury nauczycieli:

26.10.2017 r., 26.04.2018r. - godz. 17:00 -18:00

W roku szkolnym 2017/2018
w naszej szkole realizujemy programy i projekty edukacyjne

ZOBACZ

PLANY LEKCJI

PLAN LEKCJI - KL. I
aktualizacja w dniu 11.02.2018

PLAN LEKCJI - KL. II
aktualizacja w dniu 11.02.2018

PLAN LEKCJI - KL. III
aktualizacja w dniu 11.02.2018

PLAN LEKCJI - KL. IV
aktualizacja w dniu 11.02.2018

PLAN LEKCJI - KL. V - VI
aktualizacja w dniu 11.02.2018

BIP
DZIENNIK ELEKTRONICZNY
GALERIA
EPUAP